เพื่อนๆ เคยลองค้นหาข้อมูลด้วยชื่อ – นามสกุลของตนเองไหม… ผู้เขียนเคยค้นหาข้อมูลบุคคลสำคัญๆ เวลาที่จะทำวิดิโอ Reviews ประวัติการทำงาน หรืออะไรสักอย่างเพื่อเป็นการสะท้อนความรู้สึกแห่งการใส่ใจ หรือเพื่อการต้อนรับต่างๆ

แต่พอค้้นไปแล้ว แทบไม่เจอข้อมูลเกี่ยวกับเข้าเลย….ในทางกลับกันหากท่านลองค้นหาด้วยคำว่า “สุกรรณ มะลิต้น” ท่านจะเจอวีรกรรมสุดแสบ เยอะจัดไม่รู้มันทำอะไรของมันบ้าง ตกลงมันเป็นความภูมิใจ หรือว่าเป็นขยะของพี่ GG อันนี้พี่เขาคงตอบได้ดี

แต่มีอยู่หลายๆ งานที่ภาคภูมิใจ นั่นคือ ผลงานการนำเสนอวิชาการงานระบาดวิทยา ปี 52 ที่ได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับ 1 ตามลิงค์นี้ และได้มีโอกาสไล่เลีียงเนื้อหาด้านงานระบาดให้ทีมงานเข้านำเสนอ จนได้เข้าในเวทีระดับประเทศในปี 2553 ที่ผ่านมา ถึงแม้จะไม่ประสบความสำเร็จในเวทีระดับประเทศ มันก็คงเป็นบทสะท้อนให้เราได้ประจักษ์ได้ดีว่า งานเขียนทุกแขนงมีจุดกำเนิดเหมือนกัน หากแต่แตกต่างเพียงรายละเอียดแห่งแก่นวิชาการเท่านั้น

ตกลงผมกำลังจะสะท้อนอะไรกันแน่ ระหว่างที่กำลังจะไปอาบน้ำเพื่อเตรียมตัวไปทำงาน….คิดว่าน่าจะเป็นการลงมือทำอะไรสักอย่าง สำหรับคนเขียนบล็อกแล้วพวกเขาคิดอยู่เสมอว่า จะแต่งแต้ม ทาสี และใส่ข้อมูลแห่งประวัติศาสตร์อย่างไรลงไปใน GG และพี่ GG ก็รู้ดีว่า ความคิดของแต่ละบุคคลมีค่ายิ่งกว่าเพชรเสียอีก

เมื่อรู้อย่างนี้ท่านจะพลาดการเขียนแนวคิดของท่านลงในโลกกว้างใบนี้ได้อย่างไร ……

สวัสดีเพื่อนๆ ช่วงเทศกาลออกพรรษา ขอให้เดินทางไปทำบุญอย่างมีความสุข ขึ้นเรื่องว่า “เทศกาลโดเมน Expired” ที่เดินทางมาพร้อมงานบุญ ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่อะไร แต่มันเป็นความเป็นไปอย่างนั้นจริงๆ ประสบการณ์การหาเงินออนไลน์ที่ไม่ต้องการให้ใครมาเชื่อ เพราะขี้เกียจสอน….แต่อยากเล่าให้เพื่อนๆ ฟังว่า การทำเงินนั้นมีจุดเริ่มต้นง่ายๆ ด้วยการสร้างบล็อกมาสักแห่ง ยกตัวอย่างผมเขียนบล็อกแห่งแรกคือ UnityNature.com ดัน โปรโมท ทุ่มเทเขียนวันละหลายสิบโพสต่อวัน จนกระทั่งวันหนึ่งมีจำนวนผู้เข้าเยี่ยมชมพันกว่าๆ เราจะเริ่มปล่อยโดเมนนี้ได้แล้ว…หลังจากนั้นเมื่อเราเห็นความเป็นไปได้

ก็จะทยอยจดโดเมนเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จาก 1 เป็น 2 จาก 2 เป็น 4 ไม่ใช่การแบ่งตัวแบบของอะไรทั้งนั้น ขอเน้นย้ำบอกเพื่อนๆ อีกทีว่า การลงทุนในด้านการตลาดออนไลน์เป็นการลงทุนที่ต่ำ ได้ผลกำไรที่สูงมาก ที่สำคัญความเสี่ยงแทบไม่มีเลยด้วยซ้ำ (แต่ไม่ได้หมายถึงงานออนไลน์ที่ส่งมาทางเมลย์ให้เราทุกวี่วัน…)

ค่าใช้ัจ่ายต่ออปี ผมประมาณ 1 หมื่นบาท (ไม่ได้หมายความว่าจ่ายครั้งเดียว) ถึงแม้ว่าจ่ายครั้งเดียวก็ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว เพราะเรามีรายได้จากงานด้านนี้เกินค่าใช้จ่ายอยู่แล้ว 4 ปี เข้าปีที่ 5 จดโดเมนไปเกือบ 20 โดเมน (จริงๆ ผมมีเกือบ 100 ตอนทดสอบ Amazon) แต่ด้วยข้อจำกัดบางอย่างจำต้องคงไว้แค่ 20 กว่าๆ

เช่าโฮส 3 IP ประมาณ 3,000 บาท (โฮสไทย)

ดังนั้นเทศกาลแห่งโดเมน Expired จึงเป็นความสุึขของคนหาเงินออนไลน์ที่มีเงินแต่ ไม่ค่อยอยากจ่าย เหอะๆ

สงสัยกลัวบิ่น….

รอช้าอยู่ทำไม….เริ่มมองหาประเด็น แงะสมองน้อยๆ ที่พ่อกับแม่ให้มาลงมือเขียนบล็อก ไม่ต้องตั้งเป้าที่เงิน เพราะช่วงแรกผมเองก็ไม่ได้หวังแม้แต่น้อย….เขียนเอามันไว้ก่อนช่วงแรก มีข้อแม้อยู่ 3 ประเด็น สำหรับเรื่องที่เขียน คือ เป็นเรื่องที่ไม่ค่อยมีใน GG ไม่กระทบใคร และไม่ Coppy ใครมา เท่านี้จบ…..

รายละเอียดลึกๆ เราจะมองเห็นเองเมื่อเกิดเว็บ หรือ บล็อกแรก…..

การเขียนเรื่องราวการทำงานด้านสาธารณสุขหลายท่านอาจจะคิดว่าน่าเบื่อ ไม่มีอะไร เป็นกิจกรรมที่ซ้ำๆ วนลูปรอบปีปีแล้วปีเล่า หากวิสัยแห่งการเป็นนักเขียนคงไม่ต้องถึงขั้นมืออาชีพคิดแบบนี้ก็ตกม้าตายก่อนออกเดินทางเสียอีก เพราะมองอะไรก็เป็นเรื่องที่น่าเบื่อไปเสียหมด แม้กระทั่งงานที่ตนเองทำอยู่ทุกวัน หากเรากลับมุมมองว่า งานของเรามีอะไรทำตั้งเยอะแยะ แตกต่างทั้งในเรื่องตัวบุคคล เวลา สถานที่ มองในเชิงบวกกับการพัฒนางานเขียน

ทำไมผมต้องยกประเด็นนี้มาบอกเล่า ระยะเวลาเกือบ 5 ปีที่ผมได้เขียนเนื้อหาแบบสั้นๆ อ่านสบายๆ ไม่ได้ละเมีียดเรื่องของภาษาอะไรมากนักในบล็อกสำนักงานสาธารณสุขอำเภอบุ่งคล้า จังหวัดบึงกาฬ ทำให้เราได้คำตอบว่า ผู้บริหาร เจ้าหน้าที่สาธารณสุขด้วยกันเอง ชอบที่จะดูภาพกิจกรรมของเพื่อนในวงการเดียวกัน แต่ไม่ค่อยชอบอ่านแนวคิดของคนในวงการเดียวกัน (ประเด็นนี้แปลก) คงไม่ต้องกลัวการครอบงำด้วยมนต์ ศาสตร์อะไรทั้งสิ้นหรอก เพราะผมเองก็หมออนามัยน้อยคนหนึ่งเท่านั้น มีแนวคิดไม่แตกต่างกับท่านมากมายนัก หากแต่เพียงลงมือทำอะไรบางอย่างให้เกิดผลงอกเงยก็เท่านั้น

การฝึกเขียนเรื่องราวงานประจำของเรา ด้วยการทำบล็อกสำนักงานขึ้นมาสักแห่ง แล้วลองเขียนเล่นๆ ดู ไม่นานนักผู้บริหารก็จะชอบพอ ยกตัวอย่าง บล็อก Bungkla.com ที่ตอนแรกตั้งใจเขียนเอามัน แต่วันนี้กลายเป็นบล็อกที่คนรู้จักกันอย่างถ้วนหน้า ที่สำคัญมีผู้บริหารจากหลายๆ ฝ่ายตามอ่านเรื่องราวที่สด ใหม่ ไม่เหมือนใคร ประมาณนั้น

วัันนี้บอกได้เลยว่า คงที่เขียนอะไรเป็นเรื่องเป็นราวมีเยอะ แต่คงที่กำลังเขียนเรื่องราวงกๆ โดยไม่รู้ว่าจะได้อะไรตอบแทนนั้นมีน้อย มีเพื่อนๆ ทำในประเด็นหลังเรื่อยๆ แล้วจะพบคำตอบว่า เราได้อะไรจากการทุ่มเทนั้น….รับรองว่ามันหอมหวาน อย่าบอกใครเชียว…

เชิญชวนทุกท่าน…ลงมือฝึกฝนในเบื้องต้น มีคำพูดมากมายรอทุกท่านเขียนมันออกมา…..

หลังจากที่มีเพื่อนคลิ๊ก Like ให้กับบล็อกหมออนามัย.com อย่างต่อเนื่องเลย จัดทำตัวรับเนื้อหาทางอีเมลย์ขึ้น เืพื่อให้เพื่อนสะดวกในการอ่านเนื้อหามากยิ่งขึ้น ถึงแม้ว่าจะไม่ค่อย Comment ก็ตามเหอะๆ เอาเป็นว่าวิธีการสมัครรับเนื้อหานั้นสามารถทำได้ง่ายๆ ตามวิดิโอด้านบนเลยครับ

ขอบคุณทุกกำลังใจแบบเงียบๆ

คิดว่าเพลงนี้ใช้สิ่งที่เราเรียนมาให้เกิดประโยชน์มาก เริ่มตั้งแต่ การคำนวณ หาอัตรา หาร้อยละ หรือ เปอร์เซนต์ ที่สำคัญเป็นคำตอบที่หนุ่มๆ ต้องการรู้เพื่อประเมินผลการดูแล เอาใจใส่ฝ่ายหญิง ที่สำคัญไปกว่านั้น พวกเขาแข่งกับเวลาเพราะหาไม่น่าจะสำเร็จ หรือ สมหวัง ก็จะมองหาพิกัดอื่นนั่นเอง
โดยรวมเพลงนี้น่าจะโดนใจ วัยรุ่น หนุ่มๆ สาวๆ ได้เป็นอย่างดี ติดตามอย่างใกล้ชิดสำหรับศิลปินในดวงใจท่านนี้ ไอดิน อภินันท์ ชุด 3

เนื้อเพลงกี่เปอร์เซ็นต์ก็ตามนี้

อ้ายมักเจ้าเด้อน้องหล้า เคยบอกไปแล้วละแต่อ้ายย่านเจ้าลืม
กะจั่งซี่แหล๋วแนวมักคนงาม มีแต่คนมักนำ มีแต่คนตามปลื้ม
ผู้บ่าวมาขอเบอร์แตกตรึ้มๆ อ้ายเลยกำมนต์ตื้ม ย่านมีคงฮักตัดหน้า
แจ้งความประสงค์มักเจ้า แล้วกะเทียวมาเฝ้า เบิ่งฟีดแบ็คกลับมา
แต่น้องสงวนท่าทีคือเก่า ซื้อของฝากกะเอา แต่ฮักบ่คืบหน้า
แต่ลังเทื่ออารมณ์ดีกะโทรมา เลยอยากถามน้องว่า อ้ายมีลุ้นสัมได๋
*จักเปอร์เซนต์อ้้ายสิได้เป็นแฟนน้อง ขอร้องบอกอ้ายแหน่คนคัย
จักเปอร์เซนต์ที่น้องสิเป็นแฟนอ้าย คำนวณหัวใจเบิ่งให้แหน่
ว่าที่อ้ายแคร์ อ้ายเทียวมาหา นำเสนอใจเต็มอัตรา น้องคึดว่าเป็นตาคือบ่ผู้สาว
ถ้าบ่เข้าแก๊ปน้องหล้า อ้ายสิถอยซั่นละ บ่เกะกะใจเจ้า
แต่ถ้าทรงคือบ่ห่างเกณฑ์เกินไป พัฒนาหยังได้บอกเลยอ้ายสิฟ้าว
หย้อนหัวใจคิดนำแต่ผู้สาว อยากเป็นแฟนกับเจ้าร้อยเปอร์เซ็นมาตั้้งโดน….
SOLO
ซ้ำ *

บอกอ้ายแหน่จักเปอร์เซ็นต์สิได้เป็นแฟน น้องบอกอ้ายแหน่คนใคร
บอกแหน่จักเปอร์เซนต์ที่อ้ายสิได้เป็นแฟนน้อง…..

ปล.ขออภัยหากผมพิมพ์ผิด ภาษาไทยไม่ค่อยแข็งแรง