คนเขียนกิจกรรมสาสุข…ยังมีน้อย

การเขียนเรื่องราวการทำงานด้านสาธารณสุขหลายท่านอาจจะคิดว่าน่าเบื่อ ไม่มีอะไร เป็นกิจกรรมที่ซ้ำๆ วนลูปรอบปีปีแล้วปีเล่า หากวิสัยแห่งการเป็นนักเขียนคงไม่ต้องถึงขั้นมืออาชีพคิดแบบนี้ก็ตกม้าตายก่อนออกเดินทางเสียอีก เพราะมองอะไรก็เป็นเรื่องที่น่าเบื่อไปเสียหมด แม้กระทั่งงานที่ตนเองทำอยู่ทุกวัน หากเรากลับมุมมองว่า งานของเรามีอะไรทำตั้งเยอะแยะ แตกต่างทั้งในเรื่องตัวบุคคล เวลา สถานที่ มองในเชิงบวกกับการพัฒนางานเขียน

ทำไมผมต้องยกประเด็นนี้มาบอกเล่า ระยะเวลาเกือบ 5 ปีที่ผมได้เขียนเนื้อหาแบบสั้นๆ อ่านสบายๆ ไม่ได้ละเมีียดเรื่องของภาษาอะไรมากนักในบล็อกสำนักงานสาธารณสุขอำเภอบุ่งคล้า จังหวัดบึงกาฬ ทำให้เราได้คำตอบว่า ผู้บริหาร เจ้าหน้าที่สาธารณสุขด้วยกันเอง ชอบที่จะดูภาพกิจกรรมของเพื่อนในวงการเดียวกัน แต่ไม่ค่อยชอบอ่านแนวคิดของคนในวงการเดียวกัน (ประเด็นนี้แปลก) คงไม่ต้องกลัวการครอบงำด้วยมนต์ ศาสตร์อะไรทั้งสิ้นหรอก เพราะผมเองก็หมออนามัยน้อยคนหนึ่งเท่านั้น มีแนวคิดไม่แตกต่างกับท่านมากมายนัก หากแต่เพียงลงมือทำอะไรบางอย่างให้เกิดผลงอกเงยก็เท่านั้น

การฝึกเขียนเรื่องราวงานประจำของเรา ด้วยการทำบล็อกสำนักงานขึ้นมาสักแห่ง แล้วลองเขียนเล่นๆ ดู ไม่นานนักผู้บริหารก็จะชอบพอ ยกตัวอย่าง บล็อก Bungkla.com ที่ตอนแรกตั้งใจเขียนเอามัน แต่วันนี้กลายเป็นบล็อกที่คนรู้จักกันอย่างถ้วนหน้า ที่สำคัญมีผู้บริหารจากหลายๆ ฝ่ายตามอ่านเรื่องราวที่สด ใหม่ ไม่เหมือนใคร ประมาณนั้น

วัันนี้บอกได้เลยว่า คงที่เขียนอะไรเป็นเรื่องเป็นราวมีเยอะ แต่คงที่กำลังเขียนเรื่องราวงกๆ โดยไม่รู้ว่าจะได้อะไรตอบแทนนั้นมีน้อย มีเพื่อนๆ ทำในประเด็นหลังเรื่อยๆ แล้วจะพบคำตอบว่า เราได้อะไรจากการทุ่มเทนั้น….รับรองว่ามันหอมหวาน อย่าบอกใครเชียว…

เชิญชวนทุกท่าน…ลงมือฝึกฝนในเบื้องต้น มีคำพูดมากมายรอทุกท่านเขียนมันออกมา…..

คุณอาจสนใจเรื่องนี้

• ฉันกลับมาแล้ว…..